Dobra książka, Literatura obca, Romans

Tester dla dyktatora

Rosa Sauer, która podczas II wojny światowej traci rodzinę i cały dobytek przenosi się na wieś do teściów

Sugestywny tytuł

Rosa Sauer, która podczas II wojny światowej traci rodzinę i cały dobytek przenosi się na wieś do teściów. Pewnego dnia przychodzą po nią SS-mani i zmuszają do dość niekonwencjonalnego zadania. Od tej pory będzie spożywała posiłki przed Adolfem Hitlerem, by sprawdzić, czy nikt nie próbuje go otruć. Nie jest jedyna, wraz z nią w Wilczym Szańcu mieszka grupa kobiet odpowiedzialnych za to samo zajęcie. Książka Roselli Postorino Przy stole z Hitlerem nie jest co prawda powieścią historyczną, ale wiele smaczków w niej zawartych może zainteresować różnych czytelników – od wielbicieli zagadek do miłośników romansów.

Paranoja Fuhrera

Adolf Hitler od zawsze miał obsesję na punkcie kontroli najbliższych pracowników i żył w przeświadczeniu, że wszyscy starają się go zaatakować. Wzorem rzymskich wodzów, na których opierał swój wizerunek testował również posiłki, które mu serwowano, w obawie przed otruciem. Główna bohaterka, Rosa, ma zupełnie inne podejście do otaczającego ją świata niż jej koleżanki z “branży”. Nie oddaje się pracy ze strachu, czy dla zysku, tym bardziej nie kieruje nią wyznawana przez Niemców ideologia. Po prostu godzi się ze swoim losem mając na względzie, że nie ma już nic do stracenia.

Rosa jest też postacią wielowymiarową, a jej stosunek do wojny nie ulega łatwej klasyfikacji. Nie rozumie swoich odczuć wobec samego wodza – z jednej strony czuje się zaszczutą ofiarą, z drugiej postać Hitlera ją fascynuje, a nawet czasami budzi podziw. Jednocześnie podkreśla, że nie jest zwolenniczką jego ideologii, a mimo to czuje się pełnoprawną i dobrą obywatelką Niemiec. Zauważa, że krajem rządzi strach, a ludzie zatracają się w obawach o swoje życie tak silnie, że gubią po drodze podstawowe odruchy empatii.

Romans wojenny

Poglądy Rosy idą na bok w momencie gdy wdaje się w romans z jednym z SS-manów, w którym dostrzega ciekawego, błyskotliwego mężczyznę, a nie pionka wojennego w mundurze. Za wszelką cenę stara się rozgraniczyć jego zajęcie od osobowości, uważając, że nie ma między nimi bezpośredniego związku. Sama uważa się za dobrą Niemkę (to stwierdzenie pada w książce wielokrotnie), pomimo braku poparcia dla Fuhrera, a rzesze ludzi, którzy mu służą traktuje w kategorii strachu i niepokoju o życie.

Autorka skupia się bardzo silnie na wątkach obyczajowych, nie tylko Rosy, ale innych kobiet z Wilczego Szańca. Temat wojny zostaje siłą rzeczy zepchnięty na drugi plan, stanowiąc wyłącznie tło przedstawianych wydarzeń i decyzji, przed którymi stają dziewczyny. Mimo nieustającego widma zagłady, perspektywy ostatniego posiłku, bohaterki znajdują miejsce na przyjaźń, pomoc i tęsknotę, zwłaszcza za swoimi mężczyznami-nazistami, którzy walczą gdzieś na froncie i tylko niektórzy dają czasami znak, że jeszcze żyją.

Coffee obraz autorstwa katemangostar - www.freepik.com